In mei ben ik naar het buitenland geweest en in juni heb ik een eerste ruwe versie van mijn boek over graancirkels voltooid. Eigenlijk ging ik naar het Zwarte Woud om Samir Mahmoud te ontmoeten die in het Britse Cambridge aan een proefschrift over Soefi-mystiek werkt. Hij houdt zich bezig met de esthetica bij de Soefi-mysticus Ibn Arabi uit Andalusië die van 1156 tot 1240 leefde. Een zekere Andrew Burniston had het idee gelanceerd om het werk van Ibn Arabi te vergelijken met de dromen en visioenen van de fysicus Wolfgang Pauli. En mijn geheime missie was dus om dit idee te promoten.

Samir was zeer verrast mij in Todtmoos-Rütte in het Zwarte Woud aan te treffen. Er bleek ook een Amerikaan aanwezig te zijn, Tom Cheetman, die een paar boeken over Henri Corbin heeft geschreven. Corbin was een geleerde die in engelen geloofde en zich intensief met islamitische mystiek heeft bezig gehouden. Samir en Tom zijn echte wetenschappers terwijl ik zelf al lang niet meer in een wereld van louter geleerdheid pas. Maar ik heb er wel belang bij mijn werk te kunnen publiceren. Want ik wil het nieuwe paradigma naar buiten brengen waar ik al zo’n tien jaar mee bezig ben. Dit nieuwe paradigma gaat een stuk verder dan de Jungiaanse psychologie en de Joodse Kabbala. En dus zit ik met een vertaalprobleem. Hoe moet ik datgene publiceren wat buiten de bestaande kaders valt?

Erich Neumann (1905-1960)

Er was in Todtmoos-Rütte een symposium gaande over de Sofia, de goddelijke wijsheid in de diverse wereldgodsdiensten. Ineens kwam Eckhard Frick, een van de sprekers, met citaten uit ongepubliceerde brieven van Erich Neumann aanzetten. Neumann was een joods dieptepsycholoog die nazi-Duitsland was ontvlucht en geheel geïsoleerd van de rest van de wereld met zijn vrouw en kinderen in Tel Aviv woonde. Vandaaruit stuurde hij brieven naar zijn leermeester Carl Gustav Jung. En de inhoud daarvan heb ik via een USB-stick naar huis meegenomen. Nu kan ik op mijn gemak lezen hoe Neumann in de jaren dertig van de vorige eeuw heftige verwijten aan het adres van Jung maakte omdat deze geen aandacht besteedde aan de bijzondere positie van het joodse volk. Jung schoot alleen individuele joodse psychoanalytici te hulp en hij was gefascineerd door de archetypische inhouden die onder aanvoering van Adolf Hitler in het Duitse volk naar boven kwamen. Nu heb ik dan die brieven die wellicht nieuw licht werpen op de relatie tussen Jung en het jodendom.

Mijn volgende missie was een bezoek aan de overzichtstentoonstelling in Bazel ter gelegenheid van de honderdste geboortedag van de kunstschilder Peter Birkhäuser. Zijn dochter Eva Wertenschlag-Birkhäuser had mij uitgenodigd om mij voor een rondleiding te voegen bij een aantal studenten van haar die in opleiding zijn tot Jungiaans therapeut. Een dag vóór de rondleiding had ik al een bezoek aan de tentoonstelling gebracht en tot mijn verrassing gezien dat de krijttekening Koningin van de Nacht toch heel anders van kleur was dan de foto die Eva mij ooit heeft toegestuurd. Deze krijttekening is belangrijk voor mij omdat die mij op het spoor heeft gezet van het nieuwe paradigma. Eva had de tekening gedateerd rond 1968, maar vermoedelijk was dat toch een slag in de lucht, omdat Birkhäuser in tegenstelling tot zijn andere werk met geen woord rept over de katachtige godin en geen enkele droom citeert die licht kan werpen op de betekenis van de gestalte.

Een veel te donkere Koningin van de Nacht

Dan maar geen droom. Toen ik mij in 2001 ging verdiepen in de vijfvoudige symmetrie van de diadeem op het voorhoofd van de Koningin betrad ik een nieuwe wereld. Ineens kon Jung mij niet meer helpen en alleen dankzij de vrijmetselarij en dankzij Erich Neumann kon ik verder komen. Want Neumann heeft een prachtig essay geschreven over ‘Die Zauberflöte’ van Mozart. Hoewel de alchemistische symboliek in die opera volkomen met Jungs onderzoek naar de alchemie overeenstemt, is Jung zelf er nooit toegekomen om zich in Mozart te verdiepen. Neumann deed dat wel. Hij had tijdens de oorlogsjaren een nieuwe visie ontwikkeld op de geboorte van het menselijk bewustzijn en daarmee kon hij het archetype van het vrouwelijke duiden op een manier die nooit eerder was gedaan.

De volgende dag ontmoette ik bij de tentoonstelling een vrouw die aan de Psychologische Club Zürich was verbonden. Zij vroeg zich natuurlijk af wat een Hollander bewoog helemaal naar Bazel te komen. Ik vertelde haar dat ik ooit samen met Eva aan de dromen van Pauli had gewerkt. En toen begon het haar te dagen. In de bibliotheek van de Psychologische Club Zürich stond mijn boek ‘Wolfgang Pauli und der Geist der Materie.’ Ik bood aan wel naar Zürich te willen komen om de inhoud van dit boek nader toe te lichten. En zodoende had ik alweer een tweede belangrijke ontmoeting. Thuis gekomen zouden de ongepubliceerde brieven van Neumann mij nog in contact brengen met een Oostenrijke dieptepsychologe die rechtstreeks met de kinderen van Neumann in verbinding staat. En dat betekent wellicht dat ik mijn wilde ideeën over de Jungiaanse psychologie en de Kabbala ooit in het buitenland kwijt kan.

Hoe wild zijn die ideeën eigenlijk? Aanvankelijk wilde ik alleen het getal vijf onderzoeken als verwijzing naar een bewustzijnsniveau dat één stapje hoger ligt dan dat van de Jungiaanse psychologie. Maar toen ik eindelijk een uitgever gevonden had die dat wilde publiceren had ik al dertien verschillende bewustzijnsniveaus onderzocht en was ik te weten gekomen dat het getal dertien als het centrum van twaalf naar een geheel nieuwe visie op de werkelijkheid verwijst. Helemaal onbegrijpelijk is dat niet. Aartsvader Jacob had twaalf zoons en Jezus had twaalf apostelen om hem heen. Dat heeft een reden. Maar de kabbalistische levensboom kent maar tien sefirot, tien emanaties van wat ‘zonder einde’ is. Dus waarom hebben de Joden hun eigen verhalen rond de twaalf stammen van Israël niet serieus genomen? En waarom heeft Mozes maar tien geboden gegeven in plaats van twaalf?

Die vragen brengen mij naar mijn Engelse boek over graancirkels. Want daarin zijn de antwoorden te vinden. Die antwoorden zijn afkomstig van het medium Judith Moore. Dus dat maakt het moeilijk om die antwoorden in de wereld van de wetenschap te publiceren. Ik ga het eerst proberen voor een spiritueel geïnteresseerd publiek. Twee weken terug heb ik daarvoor allemaal graancirkels bijeengezocht met het motief van het pentagram erin. Vervolgens ben ik gaan zoeken in het archief van Judith naar boodschappen van de cirkelmakers die op deze graancirkels betrekking hebben. En ik had geluk. Op 14 juli 2001 is bij Chilbomb Down in Hampshire een graancirkel verschenen waarover Judith onder meer het volgende bericht:

‘Gedurende de lange donkere nacht van de ziel van de mensheid is het pentagram in ceremonieën benut door hen die wij de angstzaaiers noemen. Machtige ceremonieën werden uitgevoerd om de energetica van de mensheid uit balans te brengen door het pentagram omgekeerd met de top of kruinchakra naar beneden te laten wijzen, naar de onderwereld toe, naar de geestelijke gevangenis van angst. Het resultaat was de schepping van een psycho-energetische blokkade naar hogere dimensies toe.’

Die blokkade raak je aan als je met het getal vijf bezig bent, ondanks het feit dat de Chinese geneeskunde succesvol met vijf elementen werkt. In onze cultuur is het pentagram met magie en hekserij verbonden geraakt in een moedwillige poging om ons uit balans te brengen. En om een soortgelijke reden kent de kabbalistische levensboom maar tien sefirot. Twee jaar terug had ik het plan ontwikkeld om extra aandacht te besteden aan de elfde sefira die Da’ath ofwel Kennis heet maar om de een of andere reden niet volop wordt meegeteld. Uiteraard was ik mij er niet van bewust wat ik daarmee teweeg zou brengen. Ik vroeg aan Judith Moore of zij over de elfde sefira een workshop wilde verzorgen. Een dag voordat die workshop zou plaatsvinden kreeg Judith een boodschap door over de Nefilim die in Genesis 6 genoemd worden en gevallen engelen waren die de relatie met de hoogste bron waren kwijtgeraakt:

‘De Nefilim waren meesters van wiskunde en manipulatie van bewustzijn. Zij bouwden energiesystemen die in beschavingen veranderden en niet alleen de Kabbala beperkten. Er zijn andere vormen van significante manipulaties bekend in andere ideologieën. Maar de Patriarchale Kabbalistische Sleutel trad in werking en beperkte de Levensboom tot tien sefirot. Daarmee werd het collectieve denken afgebakend en gedefinieerd. Bepaalde patronen mochten te voorschijn komen en andere waren verboden. De Sadarische Formule – die in de transmissie rond Pasen het vrouwelijke, kabbalistische principe werd genoemd – is een formule voor oneindig bewustzijn.’

De Sadarische Formule gaat uit van vijf elementen en kan worden gebruikt om de Levensboom weer in balans te brengen. Want inderdaad klopt het niet, die tien sefirot.  De elfde sefira vormt de toegangspoort naar de twaalfde en dertiende sefira en ontsluit de weg naar oneindig bewustzijn. Er is door de Nefilim en hun handlangers op aarde alles aan gedaan om te verhinderen dat wij dat zouden ontdekken:

‘Het Patriarchale Slot of de controle van de oude patriarchen, de sleutel hiertoe ligt tussen de tweede en derde sefira. Er was manipulatie van de tweede en derde sefira en de kabbalistische meesters herhaalden gezangen en voerden patronen in om binnen de tien sefirot te blijven. De 11^e sefira is de toegangspoort naar de 12^e en 13^e,  de sleutel tot uitbreiding van bewustzijn naar de universele geest toe. De controle van boeken, controle van taal is controle van de wereld.’

Opvallend is de rol van gezangen. Die blijken invloed te hebben op het collectief bewustzijn. Ook dat motief breng ik in mijn boek over graancirkels ter sprake. Muziek werkt naar twee kanten toe. Je kunt ermee bewustzijn manipuleren, maar ook uitbreiden. Daarom weigerde Osama bin Laden om naar muziek te luisteren. Dat zou hem maar van de wijs kunnen brengen. Bij een graancirkel die op 26 juli 2003 bij Ketelhaven is verschenen merken de cirkelmakers op:

‘Het gezang van vogels organiseert golfpatronen die bevorderlijk zijn voor de trillingen die de vegetatie nodig heeft om fotonenergie te verwerken tot voedingsstoffen die leven geven. Händels Messiah bijvoorbeeld, steeds maar weer gespeeld gedurende tientallen jaren, heeft een golfpatroon gecreëerd dat bevorderlijk is voor het patroon van golfvormen die vanuit de God Bron worden uitgezonden.’

Uiteindelijk keren ook de Nefilim terug naar de God Bron. In 2006 is er in Engeland een graancirkel verschenen die doorgangen voor de Nefilim opende om terug te keren in het licht. Vervolgens zouden de Gouden Nefilim naar aarde afdalen als de nieuwe leermeesters van engelenwijsheid. Kortom het zou best eens zo kunnen zijn dat ik weinig weerstand meer op mijn weg zal ontmoeten als ik de Jakobsladder ga schetsen waarlangs de Jungiaanse psychologie en de Kabbala naar hogere bewustzijnsniveaus kunnen opstijgen. De tijd van manipulatie en het zaaien van angst is voorbij.

Herbert van Erkelens

18 juni 2011

Het verhaal over de Nefilim en de vrouwelijke sleutel tot de Kabbala is te vinden op de webpagina:

Vrouwelijke sleutel - Judith K. Moore

Voor een mooi overzicht over graancirkels zie:

Lucy Pringle's Crop Circle Photograph Library : Main Index