Al op jonge leeftijd wilde ik schrijver worden. Ik schreef verhalen waarin het olifantje Dombo een belangrijke rol speelde. Ook heb ik een stripverhaal geschreven waarin veel van mijn speelgoedbeesten voorkwamen. Toch heb ik voor de taal van de wiskunde gekozen, omdat ik het geheim van de kosmos wilde doorgronden. Toen ik doorkreeg dat dit aan de hand van de moderne fysica onmogelijk was, ben ik weer schrijver geworden. Maar toen had ik zoveel ingewikkelde dingen geleerd dat ik geen eenvoudige boeken ging schrijven. Eén keer is het mij gelukt een sprookje te schrijven, ‘Het potje van kabouter Otje’, maar daarbij had ik mij verplaatst in de belevingswereld van mijn vader, de poppenspeler Jan van Erkelens.