Nieuwsbrief 02

 

De essentie van Creatie

 

Hoe ik het begin van de lente ga vieren, weet ik nog niet. Er zijn vijf jaar verlopen sinds ik De spiegel van Magdala heb voltooid. Hierin staan hoopvolle woorden over Maria Magdalena als de moeder van een nieuwe cyclus van Creatie. Ook heb ik hierin de dertien mantra’s van de essentie van Creatie opgenomen. Ze waren bij het begin van de lente in de Sinaï in ontvangst genomen door een groepje vrouwen onder wie Judith Moore. Het intrigeert mij nu dat het om de essentie van Creatie ging. Wat zou essentie kunnen inhouden?

 

In mijn boek over Jezus en de broederschap der Essenen heb ik het woord ‘essentie’ nader beschouwd. Ik baseerde mij daarbij op een verschijning van Jezus aan Daniel Meurois en Anne Givaudan. Die waren naar Damascus gereisd om nader onderricht te ontvangen van een gestalte die zich als een lichtstraal van de zon presenteerde. Bij deze gelegenheid sprak Jezus van de energie van de Schaduw en van de Broeders van het Zwarte Licht. Het zou bij deze negatieve energie om een kracht van ontwrichting gaan, van kruipende energie afkomstig van bepaalde sterren. Deze energie zit ook in ons. Jezus noemt als voorbeeld de massageest die zich in het nazisme zo sterk open­baarde, maar tegenwoordig door aller­lei andere ideologieën geculti­veerd wordt.

 

Over de letter S zei Jezus: ‘In jullie taal en in een aantal andere vind je de S terug in het woord essentie, essentie van het leven, in Jesse, van wie de traditie wil dat hij mijn voorvader was toen ik Jezus belichaamde, in de aas, die in jullie kaartspelen op een mysterieuze manier hoger staat dan de koningen in het spel. Alles is teken, vrien­den; om tekens te ontcijferen moet je alleen maar leren om het hart er opnieuw voor te openen.’

 

Deze S-kracht probeerden de nazi’s te bemachtigen: ‘De Broeders van de Schaduw wilden zich de kracht van de S toe-eigenen in de naam die ze gaven aan regimenten van hun nazibeweging. Verdwaald in de doolhof van hun ego, wilden ze hun ziel en lichaam tooien met de energetische mantel van de geest. Ze mani­puleerden occulte kaarten; ze wilden de aas worden die in het kaartspel boven de konin­gen staat.’

 

 

Zelf ben ik op de god Wodan gestuit bij mijn zoektocht naar mijn essentie. Ooit heeft Wodan negen nachten lang aan de wereldboom gehangen. Toen boog hij zich voorover, nam de runen aan en viel naar beneden. Hij had Ygg, de verschrikkelijke, geheten, maar volgens de Edda was hij nu Odin, de god van de extase en vader van de dichtkunst. Hij was een cultuurbrenger geworden. Maar door mij in hem te verdiepen gleed ik juist af naar de energie van de Schaduw.

 

Op 4 maart was ik ’s ochtends verdiept in het boek Noordeuropese mysteriën en hun sporen tot heden van Frans Eduard Farweck. Ik probeerde te achterhalen wat de betekenis van Wodan voor de huidige tijd zou kunnen zijn. Ik was vrij enthousiast over het werk van Farweck en ineens kwam ik op de gedachte via de zoekmachine google te kijken wat voor leven die man had gehad. Hij bleek lid te zijn geweest van de Nationaal-Socialistische Beweging (NSB). Ik was mij aan het verdiepen in de gedachten van een man die uit volle overtuiging de kant van de Duitsers had gekozen!

 

Ik besloot het dikke boek van Farweck zo snel mogelijk naar de bibliotheek terug te brengen. Ik kan ook leven zonder mij verder in Noord-Europese mysteriën te verdiepen. Ik kwam thuis met de verzamelde gedichten van Lucebert. Wat ik van hem weet is dat hij vlak na de oorlog door een proces van wedergeboorte is gegaan. Hij heette Bertus Swaanswijk, maar debuteerde als dichter met zijn nieuwe naam: Lucebert. Zou hij net zoals Wodan negen nachten lang aan een boom hebben gehangen? In een open brief aan de dichter Bertus Aafjes schreef hij in juli 1953 over een plek van dood en geboorte: ‘Maar u vreest en haat dat vreselijke wonder dat mij eens overkwam. Eens koesterde ik de waan, dat de analphabetische naam de naamloze in mij, alleen en uitsluitend het geboorterecht zou verlenen. Maar steeds als ik voor hem de poort van het leven opende, opende zich tevens het graf. Het was mijn schuld dat dit geschiedde.’

 

Het boek met de onthullingen.

 

Wat zou dat vreselijke wonder zijn geweest? Inmiddels weten we dat Swaanswijk in de oorlog achter Hitler aanliep en de nazi-ideologie had omarmd. Maar hij is niet blijven hangen in wat hij zelf als een dwaling moet hebben ingezien. Hij veranderde zijn naam en ging zich wijden aan het licht. Volgens biograaf Wim Hazeu betekent het Italiaanse Luce licht en het Germaanse bert  staat voor ‘stralend.’ En dat kan wel kloppen, want mijn eigen naam Herbert betekent ‘schitterend (stralend) in de strijd.’ Her verwijst naar heir, naar leger. Die naam ging ik echter pas dragen toen ik ver na mijn zesde verjaardag naar de lagere school mocht.

 

Op de kleuterschool was ik nog Bert. Mijn zesde verjaardag is door oom Leo gefilmd. Ik zat toen in de klas bij juf Waleson, de liefste juf die ik ooit heb gekend. In de eerste seconde van het filmpje is een schoolbord zichtbaar met de tekst ‘Bert is jarig.’ Pas maanden later zou ik als Herbert naar de lagere school gaan. Maar ik was ziek. Vier dagen lang heeft mijn vriend Rob een plekje naast hem voor mij vrij gehouden. En toen was ik ver genoeg opgeknapt om verder als Herbert door het leven te gaan.

 

En ik ben van plan dat nog een tijdje vol te houden. Maar hoe? Ik ging acht jaar terug samen met Judith Moore op zoek naar een formule die de kabbalistische Levensboom in lichterlaaie kon zetten. Ik had gedacht dat het een formule was met woorden en lijnen die de woorden onderling zouden verbinden. Want zo ziet de Levensboom in de joodse mystiek eruit. Maar toen werd het maart 2013. Judith was met enkele vrouwen in de Sinaï-woestijn niet ver van de plek waar Mozes uit hoge bron woorden ter lering had ontvangen. Bij het St. Catharinaklooster ontving Madeline, een van de vrouwen, een sterke energie en Judith slaagde erin deze te vertalen in klanken die de mantra’s van de essentie van Creatie werden genoemd.

 

Abigail Sarah Bagraim werkend aan een kabbalistische Levensboom met elf sefirot.

 

Van de transmissies die dit proces beschrijven leer ik nu dat essentie meer is dan manifestatie. Als manna het brood des levens is, dan is essentie de graal: ‘Zonder de essentie raakt het manna leeg – het voedt het lichaam, maar niet de ziel. En zonder de essentie van de vrouw wordt de mannelijke energie leeg, omdat die zich richt op manifestatie – op wat kan worden gemaakt en gebouwd.’ Ik had gezocht naar een formule, maar wat zich in de Sinaï openbaarde waren klanken die in de Levensboom stroomden en de sefirot met de goddelijke namen vulden met de essentie van het manna.

 

Maria Magdalena had op 21 maart innerlijk tot Judith gesproken dat er nu nieuw leven in de Levensboom was gekomen. De sefirot waren in een hogere trilling gekomen en ze waren nu dertien in totaal. Het was trouwens nooit mogelijk geweest om ons meester te maken van de Levensboom aan de hand van de Thora, via inscripties of boeken. Want de Levensboom was zelf de Leermeester en zij was bij het begin van de lente van 2013 met de scheppende energieën aan de Bron verbonden geraakt.

 

Vriendelijk werden de betrokken vrouwen door Maria Magdalena bedankt voor wat zij hadden volbracht: ‘En de Levensboom zal tot uitdrukking komen in de wereldboom en dan zal de kennis tot de zoekers op deze wereld komen. Dit is de zoektocht. Dit is het verbond waarvoor jullie bij elkaar kwamen. Dit is het doel, en het is vervuld. En weet waarlijk dat jullie naam door de hand van de profeet Henoch geschreven is in het Boek des Levens. En je denken kan niet weten wat dit betekent, maar je ziel begrijpt het. Want het is niet voor de oude religie dat dit gesproken is. Het is als een levend woord en het is nu verkondigd en bevestigd door genade.’

 

Met andere woorden: de taak is volbracht. De Levensboom is vijf jaar terug hersteld en haar gaven zullen tot uitdrukking komen in de wereldboom tussen hemel en aarde en oprechte zoekers zullen niet teleurgesteld worden. Zelf organiseerde ik in 2013 rond Moederdag een workshop om dit heugelijke feit te vieren, maar er lag een schaduw over die meidagen en ik werd ziek. De klanken waren inmiddels in woorden vertaald en uiteindelijk publiceerde ik deze woorden in het Nederlands in een appendix van De spiegel van Magdala. Alsof het maar bijzaak was. Maar nu weet ik dat het woorden waren die ver buiten de gebaande wegen gingen alsof zij gesproken werden door een onbekende godin:

 

  1. Alle mensen en hun geest zijn in oneindigheid God.
  2. Alle wateren op aarde en in de hemel zullen samenkomen.
  3. De Hemel (God) zal de Aarde (Godin) altijd beschermen.
  4. Ik ben genade, de vrouwelijke Christus, binnen en buiten stromend in oneindigheid.
  5. De vrouwelijke Aarde zal oneindig via de wijsheid van de mannelijke Goden geschenken voortbrengen.
  6. De ziel zal in eeuwigheid groeien, als Ik Ben in eeuwig­heid.
  7. Binnen en buiten groeit de Levensboom in oneindigheid.
  8. Ik ben de wijsheid van de ziel en gelijk aan Jahwe, het man­nelijke element van God.
  9. Er komt een vereniging van alle geascendeerde zielen op aarde en in de hemel, aangezien Ik het eeuwige licht ben.
  10. Alle zoons en dochters van de wereld zullen de sleutel tot schepping van leven en licht hebben.
  11. Er zal schoonheid en verrukking zijn in de naam van de Godin.
  12. De Goden en de ziel van de Godin zullen één zijn.
  13. Ik ben genade, de vrouwelijke Godin van de aarde. Ik ben de genade van de hemelen. Ik maak de Aarde en de Hemel compleet en heel.

 

Dit is mijn geschenk aan de nieuwe lente, de lente van 2018, die mij met vreugde vervult, omdat er voor mij nog een wereld te winnen is. De dertien mantra’s zijn niet de woorden die normaal gesproken vaak in de wereld gebezigd worden, dit zijn de woorden om het leven te vieren en de weg vrij te maken voor schoonheid en verrukking. De vrouwelijke Godin van de aarde noemt zichzelf genade en wij zijn in oneindigheid simpel God. Hoe hebben we onszelf ooit zo klein kunnen maken?

 

Herbert van Erkelens

16 maart 2018

 

 

Mijn zesde verjaardag: Bert is jarig

 

 

1 reactie op “Nieuwsbrief 02

Geef een reactie