De Graal en fractale geometrie

 

Toen ik in mei 2009 een lezing voorbereidde over onze transformatie naar hoger bewustzijn, verdiepte ik mij in een boodschap die Steve Rother in 2002 van een groep engelen had ontvangen. Een van de uitspraken daarin had ik graag willen begrijpen. Want die ging over de gulden snede, een verhouding dicht in de buurt van 1,608. De gulden snede kan benaderd worden door de verhouding van opeenvolgende Fibonacci-getallen. Over de gulden snede zelf wordt beweerd:

 

‘Het polariteitsbewustzijn werd ingevoerd om de illusie van de gescheidenheid te creëren. Nu jullie een hogere vibratiestaat binnengaan, hebben jullie diezelfde polariteit niet langer nodig. Jullie leren eenheid zien door een bril die nog altijd gekleurd is met polariteit. Kijk bij dat leren zien van eenheid uit naar de sleutels en tekens die langs de weg liggen. Eén daarvan is de factor bekendstaat  als de gulden snede. De gulden snede is de wiskundige formulering voor het omzetten van het oneindige in het eindige.

 

Begrijp hierbij een belangrijke waarheid: het omgekeerde is ook waar. Deze eenvoudige formulering vormt het hele weefsel van het Grootse Spel dat jullie spelen. Net als de steunpilaren (schragen) van het levenstoneel is alles wat je achter het doek van het Grote Spel ziet, vervaardigd met behulp van deze simpele formulering.’ (Uit: ‘De hartslag (adem) van God’, Bakens van Licht, 15 augustus 2002)

 

De Fibonacci-getallen kunnen gebruikt worden om een spiraalvorm te benaderen die veel in de natuur voorkomt. Bron: vismath.

 

De formulering is inderdaad simpel, maar dat betekent nog niet dat ik die kan volgen. Wat mij opvalt aan de uitspraak is dat de gulden snede de wiskundige formulering wordt genoemd om het oneindige en het eindige op elkaar te betrekken. Dat is nieuw voor mij, want in een groot deel van de wiskunde vormt het getal π (pi), nodig om de omtrek van een cirkel uit te drukken, die verbinding. Het is net alsof met de gulden snede de gesloten cirkelvorm wordt opengelegd en in een nieuwe dimensie tot een spiraalvorm wordt getransformeerd waarbij hoog en laag met elkaar verbonden zijn. Die beweging creëert de Jakobsladder. Dit begrijp ik van Moeder Maria die op 4 februari 2013 via Judith een boodschap van hoop doorgaf. Die boodschap eindigt als volgt:

 

‘Nu is zo’n brug van licht uit jullie liefde gebouwd, een brug van licht die de Jakobsladder is die een spiraalbeweging door de eeuwigheid maakt. Op deze brug van licht bevindt zich waarlijk de gulden snede, de Macht van Eén en de goddelijke bestemming van de aarde zelf.  Deze brug van licht omspant de werelden en verenigt creatie met creatie met creatie. Wanneer jullie deze doorgang van licht passeren, wanneer jullie je voet op het pad van de Weg plaatsen, is er maar één weg en dat is de Weg van liefde. Ik zegen jullie deze dag en alle dagen tot in de eeuwigheid. Jullie zijn mijn geliefde kinderen. Ik roep jullie thuis naar liefde, eeuwig. Amen.’

 

Deze boodschap kwam door in een periode dat ik in cranio-sacraal therapie was en nog moest ontdekken hoe ik het beste het pad van het hart kon volgen. Ik had maandenlang in mijn hoofd geleefd in een poging de transmissies van Judith te begrijpen. Maria Magdalena had eerder aangegeven dat zij die poging waardeerde, maar ongeschikt achtte voor een breder publiek. Nodig was volgens haar een vrouwelijke taal, een taal van de Graal waarin zij zich direct tot de mensen zou gaan richten. Maar wat is de Graal?

 

Al lange tijd is men in de natuurkunde op zoek naar de Heilige Graal. Die zou twee theorieën met elkaar moeten verzoenen die moeilijk verenigbaar zijn: de kwantumfysica en de algemene relativiteitstheorie van Einstein. Die theorieën zijn niet zo eenvoudig om te doorgronden. Ik weet dat er simpele principes aan die theorieën ten grondslag liggen. Maar die bevatten bij elkaar toch niet de sleutel tot de Heilige Graal van de natuurkunde. De kromming van ruimte en tijd wordt beschreven met een meetkunde die aan het werk van Bernhard Riemann is ontleend. En dat is geen fractale meetkunde. Laiolin, het Hogere Zelf van Judith, stelt in Crop Circles Revealed:

 

‘De Graal is in feite een wetenschappelijke formule van kwantumfysica en heilige fractale geometrie. Zij is de voltooiing van de oude wiskundige formule die op jullie planeet in een mythe werd omgezet gedurende de tijd van de tempels van het Huis van David, toen het principe van Eden voor het eerst op planeet Gaia werd geïnitieerd.’ (Uitspraak bij Plaat 44 die een graancirkel bij Picke Hill laat zien)

 

De graancirkel bij Picked Hill van juli 2000. De heuvel bij Wilcot is privéterrein. Hier bevindt zich energie van de Heilige Graal.

 

Het ligt typisch op mijn weg om deze kwestie nader tot een oplossing brengen. Fractale meetkunde is een meetkunde waarbij bepaalde vormen zich oneindig in dezelfde figuur op verschillende lengteschalen herhalen. Het is een meetkunde die door kunstenaars zoals Maurits Escher is voorbereid en dankzij de mogelijkheden van computers een hoge vlucht heeft genomen. Maria Isabel Binimelis Bassa merkt in Fractale meetkunde op dat de gewone euclidische meetkunde eindige elementen zoals de rechte lijn en de omtrek bevat om andere, ingewikkeldere vormen te construeren. Daarbij merkt ze op:

 

‘Westerse talen zijn geschreven met een eindig alfabet van letters (bijvoorbeeld het Latijnse alfabet); oosterse talen, zoals het Chinees, maken gebruik van een groot aantal symbolen. In het eerste geval is het noodzakelijk om letters te combineren om woorden te maken die betekenis hebben, terwijl in het laatste geval de symbolen al betekenis op zich hebben.’

 

Ik vermoed dat hier de sleutel ligt. Volgens Crop Circles Revealed bestaat het Huis van David uit twaalf Zonnehuizen rond de Grote Centrale Zon. Het krstallijnen middelpunt van de Grote Centrale Zon is het dertiende Zonnehuis. Het Zwarte Gat is de Kosmische Moeder. Uit de vereniging van het Huis van David  met zijn dertien Zonnehuizen heeft alleen en het Zwarte Gat is alles voortgekomen. Dit kan alleen voor de werkelijkheid als geheel waar zijn als het Huis van David tot een fractale structuur hoort. Dan kun je verwachten dat hetzelfde symbool betekenis heeft voor clusters van melkwegstelsels, melkwegstelsels zelf, menselijke wezens, sneeuwvlokken en DNA-strengen.

 

Intuïtief begrijp ik dat fractale meetkunde een opening kan maken in de causale structuur van ruimte en tijd uit Einsteins gravitatietheorie. Het gaat bij fractals niet zozeer om ruimte en tijd zelf, maar om meetkundige patronen die zich op verschillende schalen van waarneming herhalen, zowel ruimtelijk als in de tijd. Toen ik op internet ‘Gateway to infinity’ op een zoekmachine intypte, kwam ik bij een ontwerp van een onbekende artiest uit die elementen van fractale geometrie had gebruikt voor een mandala met een twaalfvoudige symmetrie. Het is maar één van vele voorbeelden.

 

 

Blijkbaar heeft de computer ons enorm geholpen om los te komen van een meetkunde die oorspronkelijk bedoeld was om stukken land op te meten. Het handigst was het om daarbij gebruik te maken van rechte meetlatten, linialen dus. Want dan kun je gebruik maken van de stelling van Pythagoras. Die euclidische meetkunde werd door René Descartes benut om driedimensionale ruimten te beschrijven via assenstelsels die aan ieder punt van de ruimte drie coördinaten toeschreven. Pas door de inzichten van Einstein was het nodig om een vierde dimensie toe te voegen. Punten in de ruimtetijd zijn gebeurtenissen gekarakteriseerd door vier coördinaten. Maar met de daarmee verbonden Riemannse meetkunde komt enig begrip van de uitspraak ‘zo boven, zo beneden’ uit de Tafel van Smaragd geen stap dichterbij.

 

Het is een schitterend idee om inzichten uit de kwantumfysica met heilige fractale geometrie te combineren. Het centrale symbool uit de kwantumfysica is een in vieren gedeelde cirkel. Dit symbool is in de dromen van theoretisch fysicus Wolfgang Pauli aanwezig als het alchemistische vat van transformatie dat de levenskrachtenergie bevat. Die energie is gepersonifieerd door een gestalte die verwant is aan de tovenaar Merlijn. Wat betekent het nu dat we heilige fractale meetkunde aan de kwantumfysica toevoegen?

 

In Crop Circles Revealed wordt door Laiolin gesteld: ‘De ontwaakte energie van de Moedergodin zal de Hemel op Aarde baren. De Graal is de beker die het bloed of de levenskrachtenergie draagt die volgens jullie heilige tekst door de aderen van haar zoon stroomde, de zoon van God, Christus Jezus. De zoon van God is hij die het volle spectrum van de creatieve God Bron in zijn DNA draagt.’

 

De Graal is de schoot van de Kosmische Moeder, de baarmoeder van het Zwarte Gat. In die schoot bevindt zich in deze context de Christusfiguur. Dat betekent dat we van Merlijn overstappen naar koning Arthur die met de Ronde Tafel verbonden is. Deze Ronde Tafel is in twaalven verdeeld en vormt een aardse afspiegeling van het Huis van David. We zouden koning Arthur en koningin Guinevere kunnen opvatten als personificaties van Christusbewustzijn. De ervaringen van Pauli liggen dan op het vlak van Merlijnbewustzijn. Vanwege de fractale geometrie is de Graalcode overal in de schepping aanwezig en daarom kreeg Judith op 8 augustus 2010 een heel overzicht van wat de Graal allemaal te betekenen heeft:

 

‘Gedurende eeuwen was er een zoektocht naar de Heilige Graal en die zoektocht was feitelijk een aandachtspunt van individuen die betrokken waren bij het belang van deze wijsheid. Zij zochten de macht van de alchemie die nu geopenbaard is via de Graal. De Graal is het hart van het Christusbewustzijn. De Graal is de sleutel tot de kosmische geest, hart en ziel. De Graal wordt gevonden in de fysieke overblijfselen van de dertien bekers. De Graal is het kostbare bloed van de Christus. De Graal is een bloedlijn die met Jezus en Maria Magdalena is gestart. Maar de Graal is veel meer dan deze vitale zaken. De Graal is een almachtige kracht van het Godbewustzijn die de sleutels van ascensie activeert en deze doet ontwaken en ontbranden voor de expansie van Genesis, voor Gouden Genesis.’

 

Deze expansie betreft het aanbreken van een gouden harmonisch tijdperk van schepping. Ieder mens kan aan dit tijdperk bijdragen door de horizon van het eigen perspectief te verbreden: ‘In dit grote weeftapijt richt ieder individu zich op een specifiek weefpatroon. Het hele tapijt wordt geweven door de Meester. Denk eraan dat je een deel van een weefpatroon bent en dat via jou de Handen van God het Meestertapijt weven dat Gouden Genesis wordt genoemd.’

 

Herbert van Erkelens © 2017

 

Geef een reactie